Krewetki w akwarium słodkowodnym

Krewetki z rodziny Palemonidae. Dominuje rodzaj Macrobrachium, ale spotyka się w akwariach również rodzaje Palaemon, Palaemonetes oraz Euryrhynchus.
Do rodzaju Macrobrachium zaliczane są małe zwierzęta 3-4cm oraz olbrzymy dochodzące do 35 cm (bez ramion). Niektóre większe gatunki hoduje się w celach spożywczych.
Nazwa "wielkoramienne" (niem. Großarmgarnelen, ang. Longarm shrimp) jest umowna i może być myląca, gdyż nie wszystkie krewetki zaliczane do wielkoramiennych mają duże odnóża szczypcowe (ramiona).

AGRESJA

Wśród Palemonidae można spotkać krewetki o różnym natężeniu agresji, przy czym długość ramion jest powiązana z drapieżnością gatunku i, co za tym idzie, dietą:

1. Gatunki zupełnie nieagresywne, odżywiające się detrytusem, np. Macrobrachium mirabile czy pochodząca z Ameryki Południowej Palaemonetes ivonicus. Odnóża szczypcowe są niewiele większe niż u krewetek karłowatych.

2. Mało agresywne, np. popularna w polskich akwariach krewetka szklista Macrobrachium lanchesteri, zjadają detrytus, padlinę i sporadyczne polują gdy są wygłodzone - na chore i osłabione ryby i krewetki. Generalnie zaliczane są jednak do krewetek pokojowo nastawionych do świata. Prawidłowo karmione nie będą miały wpływu na populację innych zwierząt w akwarium. Raczej odwrotnie - podobnie jak gatunki kompletnie nieagresywne, mogą stać się łupem ryb czy innych zwierząt. Odnóża szczypcowe tych krewetek są dłuższe niż u karłowatych, ale same szczypce nie są szczególnie rozwinięte.

3. Średnio agresywne gatunki o długich (w stosunku do długości ciała) ramionach i rozwiniętych szczypcach. Z racji rozmiarów ciała są jednak mało skutecznymi myśliwymi, a mięso upolowanych zwierząt stanowi jedynie dodatek do ich diety. Do tych krewetek zaliczamy gatunki należące do tzw. grupy hendersoni, wśród których najpopularniejsza jest Macrobrachium assamense. Trzymane w odpowiednio dużych zbiornikach, z odpowiednimi gatunkami ryb i krewetek, nie będą dla nich dużym zagrożeniem. Agresywne ryby, większe krewetki drapieżne i niektóre raki mogą na nie polować. Kluczem jest odpowiednie dobranie obsady.

4. Bardzo agresywne, ogromne krewetki o ramionach nieraz przekraczających długość ciała i rozwiniętych szczypcach. Są dość rzadko spotykane w akwariach z racji wymaganego rozmiaru zbiornika oraz niemożności łączenia ich z innymi zwierzętami. Zabijają i jadają nawet duże ryby, a także inne krewetki i raki. Najpopularniejszą krewetką-olbrzymem jest Macrobrachium rosenbergii.

ODNÓŻA SZCZYPCOWE, GRUPA HENDERSONI

U Macrobrachium pary odnóży szczypcowych są w różny sposób rozwinięte. Są gatunki które mają oba odnóża równej długości. U samców są prawie zawsze znacznie większe. W innej grupie samce mają odnóża różnej długości. Zwykle jedno mocniej rozwinięte odnóże szczypcowe jest groźnym orężem służącym głównie do walki, a także do zgarniania pod siebie i przytrzymywania samicy. W niektórych przypadkach specyfiką gatunkową jest to, że rozwija się tylko prawe lub tylko lewe odnóże szczypcowe.

Bardzo charakterystyczne szczypce występują u dorosłych samców z grupy hendersoni - mają one żłobienia i są pokryte włoskami, przy czym sam fakt wystepowania włosków nie świadczy o przynależności do grupy. Do grupy hendersoni zalicza się 9 gatunków i podgatunków:

- Macrobrachium hendersoni hendersoni
- Macrobrachium hendersoni cacharensis
- Macrobrachium hendersoni platyrostris
- Macrobrachium cavernicola
- Macrobrachium assamense assamense
- Macrobrachium assamense peninsularis
- Macrobrachium siwalikensis
- Macrobrachium hendersodayanum
- Macrobrachium dayanum

Artykuł w języku niemieckim (a także zdjęcie przedstawiające dokładnie jak wyglądają szczypce) o grupie hendersoni znajduje się na stronie http://www.wirbellose.de/klotz/ringelhand.html
Postaramy się w najbliższym czasie przygotować tekst po polsku.

WARUNKI W AKWARIUM, DIETA I ROZRÓD

Krewetki wielkoramienne są mniej wrażliwe na związki azotu w wodzie niż krewetki karłowate (z małymi wyjątkami, np. Macrobracium mirabile), jednak o podmianach nie należy zapominać. Zamieszkują różne biotopy, niektóre wyraźnie różniące się od siebie warunkami, takie jak: strumienie, rzeki, rejony nadbrzeży, słone depresje, ujścia rzek. Podanie uogólnionych parametrów wody jest niemożliwe, gdyż zróżnicowanie środowisk w których żyją w naturze jest jest na tyle znaczne, że należy je rozpatrywać w stosunku do konkretnego gatunku. Dla przykładu: Macrobrachium faustinum wymaga wody o temperaturze 29-30 st. C., pH powyżej 8 i dużej ilości glonów, a niektóre azjatyckie gatunki (zwłaszcza z Hong Kongu) żyją w temperaturze ok. 14 st. C w wodzie lekko kwaśnej. Podobnie jak wszystkie bezkręgowce, krewetki Macrobrachium są wrażliwe na związki metali w wodzie, zwłaszcza na związki miedzi.

Krewetki te są w większości terytorialne, dlatego w przeciwieństwie do krewetek karłowych, nie trzyma się ich w dużej ilości w akwarium (wyjątkiem są gatunki nieagresywne). Na ograniczonym obszarze ustala się porządek hierarchiczny między krewetkami. Niektóre gatunki zasiedlają jamki, kryjówki pod korzeniami, szczeliny między kamieniami. Toteż trzymając te gatunki należy zadbać o odpowiednią ilość kryjówek by dać możliwość szybkiego wycofania się w przypadkach starć między samcami. Oprócz licznych kryjówek, wymagają liści które stanowią uzupełnienie ich menu. Zalecane są liście dębowe, bukowe lub olchowe. Przy łączeniu z innymi zwierzętami należy zachować ostrożność i zapoznać się dokładnie z poziomem agresji danego gatunku.

Karmienie nie stanowi problemu. Jedzą chętnie każdy pokarm mrożony oraz płatkowy lub granulowany. Żywy pokarm (ochotka, gammarus, kryl, dafnia itp.) powinien być stosowany dla zachowania dobrego samopoczucia krewetek. Większym gatunkom można podawać mrożone rybki, małże, ślimaki i od czasu do czasu mączniaki.

Wśród krewetek wielkoramiennych spotyka się obie formy rozrodu charakterystyczne dla krewetek, zarówno przeobrażenie zupełne (w tym skrócone - faza larwalna trwa tylko kilka dni i nie wymaga do rozwoju wody słonawej lub słonej) jak i przeobrażenie niezupełne.

web-admin: Michał Kopystyński